Mistrzostwo NBA: 2 razy (1999, 2003 ze Spurs)

MVP Sezonu: 1 raz (1996)

Debiutant Roku: 1989/90

All-Star Game: 10 razy

Zawodnik defensywny roku: 1991/92

Najlepszy strzelec NBA: 1994/95

Najlepszy zbierający NBA: 1991/92

Najlepszy blokujący NBA: 1992/93

Nagroda IBM: 5 razy (1990, 1991, 1994, 1995, 1996)

Pierwszy skład NBA: 4 razy (1991, 1992, 1995, 1996)

Drugi skład NBA: 2 razy (1994, 1998)

Trzeci skład NBA: 4 razy (1990, 1993, 1994, 1998)

Złoty medalista olimpijski: 3 razy (1988, 1992, 1996)

● Członek Naismith Memorial Basketball Hall of Fame (2009)

● Najlepszy strzelec na olimpiadzie w Atlancie (1996)

● Lider wszechczasów reprezentacji w ilości punktów (270), zbiórek (124) i bloków (34)

● Członek legendarnego Dream Team'u z 1992 roku

● Jako jeden z dwóch zawodników w historii ligi NBA (obok Kareema Abdul Jabbara) zdobył w swojej karierze tytuł króla strzelców, najlepszego zbierającego i najlepszego blokujacego

● Wybrany do 50 najlepszych zawodników w historii NBA

● Wybrany przez SI, wraz z Duncanem, najlepszym sportowcem USA w roku 2003

David Robinson to z pewnością jedna z największych gwiazd w historii klub San Antonio Spurs. On obok takich sław jak George Gervin i Tim Duncan przyczyniła się do wspaniałej odbudowy klubu, a także wywalczyła dla niego sławę i uznanie w lidze.

David Robinson został wybrany przez San Antonio Spurs z 1 numerem draftu 1987. Był on najjaśniejszą gwiazdą akademicką w tym czasie. Został wybrany najlepszym graczem NCAA tego okresu. Jednak jego przygoda z NBA zaczęła się w 2 lata po jego wyborze w drafcie. David związany ze swoją uczelnią - Navy, musiał odbyć obowiązującą jego służbę wobec marynarki USA. Spóźniło to właśnie jego debiut w NBA. Przed debiutem Robinsona w NBA, głośno słychać było iż nie jest on na tyle silny by utrzymać całą drużynę. David jednak bardzo szybko temu zaprzeczył.

Już w swoim debiutanckim sezonie w NBA zdobywał średnio po 24.3 punktów, 12 zbiórek i 3.89 bloków na mecz. Jako jedyny w tym czasie sięgnął po wszystkie tytuły debiutanta miesiąca i bezproblemowy tytuł debiutanta roku. David w swojej grze był zawsze regularny. Grał wręcz jak "Anioł". Jednak Spurs nadal nie potrafili się przełamać w Play-offs. Nie raz po najlepszym bilansie w sezonie zasadniczym, ich przygoda z play-offs kończyła się na półfinale konferencji. W sezonie 1993/94 w ostatnim meczu sezonu regularnego, przeciwko Clippers rzucił aż 71 punktów!! Barierę 70 punktów w meczu przekroczył jak 4 w historii ligi. Dzięki temu sięgnął po bezcenny tytuł króla strzelców ligi.

W kolejnym sezonie rozgrywek David jako jedyny zawodnik w historii klubu San Antonio Spurs sięgnął po MVP za sezon regularny, zdobywając średni po 27.6 punktów, 10.8 zbiórek, 3.23 bloków i 1.65 przechwytów w meczu. Po kolejnym bardzo udanym sezonie 1996/97 David Robinson złapał bardzo groźną kontuzję pleców, która wykluczyła go z gry w sezonie 1997/98 na aż 76 meczy. Po powrocie na parkiety NBA, David Robinson nie prezentował już tak wysokiej formy jak przed kontuzją.

Podczas jego nieobecności do drużyny po bardzo nieudanym sezonie dołączył Tim Duncan - który został wybrany w czasie przerwy letniej w drafcie 1999 roku. Wraz z Duncanem, Admirał zdominował NBA. Spurs poczynili największy postęp w wygranych meczach w całej historii ligi. W kolejnym sezonie, skróconym z powodu lockoutu drużyna San Antonio Spurs osiągnęła to czego nie udało się im jeszcze osiągnąć w całej historii. David Robinson w tym sezonie okazał się wielkim bohaterem klubu. On to właśnie dobrowolnie usunął się na drugą pozycję w grze zespołu, umożliwiając Timowi Duncanowi dominację w drużynie. Duncan wykorzystał to wspaniale i wraz z Davidem Robinsonem doprowadzili Spurs do pierwszego mistrzostwa NBA. W kolejnych sezonach również nie próżnował. Sezon 1999-2000 zakończył ze średnią 17.8 punktów, 9.6 zbiórek i 2.29 bloków na mecz.

Sezon 2002/03 stał się przełomowym w karierze "Amirała". Spurs po raz drugi w historii zdobyli mistrzostwo NBA, a David Robinson we wspaniały sposób zakończył swoją sportową karierę, tak jak to ogłosił w trakcie przerwy letniej 2002/03. Robinson stał się tym samym książkowym przykładem koszykarza NBA, który tak wiele osiągnął w karierze, a także zszedł "ze sceny" w błysku fleszy, tak jak na prawdziwą gwiazdę przystało.

Jego niesamowitość podkreśliły nagrody jakie otrzymał: uznanie go przez magazyn 'Sports Ilustrated' najlepszym sportowcem USA w 2003, a także niezwykle prestiżowy tytuł "Teksańczyka roku 2003".

David Robinson w roku 2009 dostąpił największego zaszczytu jaki może spotkać koszykarza - dołączył do elitarnego grona najwybitniejszych graczy w historii koszykówki - Basketball Hall of Fame.

● Jego pełne nazwisko to David Mourice Robinson

● Wraz z żoną Valerie ma 3 synów - David Maurice Jr., Corey Matthew i Justin Michael

● Znany (i lubiany) jako "Admirał"

● Nosi 17 numer Nike

● Grał zaledwie 1 rok w koszykówce w szkole średniej Osbourn Park w Manassas

● Ukończył Uniwersytet Marynarki Wojennej - Navy

● "Fundacja David Robinsona" pomaga ludziom chorym, biednym i pokrzywdzonym

● Jego postać została dodana do Texańskiej Galerii Sławy (Texas Sports Hall of Fame)

● Jest praktykującym katolikiem

● W wolnym czasie czyta Biblię i gra na saksofonie

● Jak sam mówi najlepiej wypoczywa spędzając czas z rodziną

● Uznany za Teksańczyka roku 2003

Kliknij aby uzyskać powiększenie